Polski kawałek Antarktydy - zapomniany i niedoinwestowany

Polska Stacja Antarktyczna imienia Henryka Arctowskiego, powszechnie nazywana “Arctowski” znajduje się na półkuli południowej w archipelagu Szetlandów Południowych, na wyspie Króla Jerzego zaliczanej wraz z całym archipelagiem do klimatycznej strefy morskiej Antarktyki. Miejsce to jest odległe od Polski o ponad 14 tys. km

Na "Arctowskim" pierwsi turyści zjawili się w latach 80-tych. W chwili obecnej polską stację odwiedza około 3000 osób rocznie. W zamian za to polscy naukowcy korzystają z możliwości transportowych oferowanych przez statki, zarówno w stosunku do osób, jak i towarów.

Jaki interes ma Polska w tym, aby utrzymywać stację badawczą w Antarktyce?

Obecność naszą w Antarktyce uzasadnia bowiem wiele powodów związanych z narodowymi interesami i ambicjami Polaków.  Racje polityczne przeplatają się z racjami gospodarczymi oraz prestiżowymi (kulturowymi).

Zdarzają się równie często stwierdzenia populistyczne w stylu: "...topi się wielkie pieniądze na utrzymanie stacji polarnej a w Polsce głoduje tyle dzieci". Adekwatną odpowiedzią może być proste porównanie: wysyłanie przez 30 lat corocznych wypraw kosztuje mniej więcej tyle co jeden myśliwiec F-16, lub inne porównanie: wysłanie jednej wyprawy antarktycznej jest tańsze od wysłania polskiej reprezentacji piłkarskiej na mecz do egzotycznego kraju.  

 fot. Janecki - panorama stacji ARCTOWSKI latem (styczeń)

 fot. Janecki - panorama stacji ARCTOWSKI zimą (sierpień)